ശ്രീലകം വിജയവർമ്മ

സ്നേഹവർഷം* ..


അച്ഛനുറങ്ങുന്ന ആറടിമണ്ണിനടുത്തു ഞാ-

നൊരുനേരമോർത്തു നിന്നൂ..

അച്ഛനും ഞാനുമൊരിയ്ക്കലുമകലാത്ത,

മണ്ണിൻ്റെഗന്ധം നുകർന്നുനിന്നൂ..


ആറടിമണ്ണിലൊതുങ്ങാത്തൊരോർമ്മകൾ,

ആഴത്തിലെന്നിൽ വളർന്നിരുന്നൂ..

ആരുമറിയാതെയന്നു ഞാനൊത്തിരി,

കാര്യങ്ങളച്ഛനോടോതിനിന്നൂ..


ഉമ്മറക്കോലായിൽ ചാരുകസേരയിൽ,

അച്ഛനിരിക്കുന്നതോർത്തുനിന്നൂ..

അന്നേരമച്ഛൻ്റെ മടിയിലിരുന്നേറെ -

ക്കഥകളറിഞ്ഞതുമോർത്തുനിന്നൂ..


കൈവിരൽ മെല്ലെപ്പിടിച്ചാദ്യമക്ഷര-

മാലകളെഴുതിച്ചതോർത്തുനിന്നൂ..

ആദ്യമായച്ഛൻ്റെ കൈത്തുമ്പിലൊപ്പമായ്,

പിച്ചവയ്പ്പിച്ചതുമോർത്തുനിന്നൂ..


അച്ഛനെയോർക്കുമ്പോളെൻ്റെ മനസ്സിലായ്,

ഓടിയെത്തുന്നൊരാപ്പുണ്യകാലം..

ആടിത്തളർന്നെൻ്റെ മുറ്റത്തുനിൽക്കിലും,

അന്യമായ്ത്തീരാത്ത ബാല്യകാലം..


എന്നിലെയാനന്ദമെല്ലാമറിഞ്ഞു ഞാ-

നെന്നോടുചേർന്നുകളിച്ചകാലം..

എല്ലാമറിഞ്ഞെൻ്റെയുള്ളം കുളിർക്കുവാൻ,

എന്നാളുമെൻതണലായകാലം..


എങ്ങോ മറഞ്ഞുപോയെങ്കിലു

മോർമ്മയിൽ,

എന്നടുത്തുണ്ടെന്നൊ

രാത്മഹർഷം..

എങ്ങുപോയാലുമാ

ജീവിതസ്പന്ദനം,

എന്നിൽത്തുടിക്കുന്നു സ്നേഹവർഷം..



= *ശ്രീലകം വിജയവർമ്മ* =