ദാർശനികതയും പ്രപഞ്ചോത്ഭവവും

ഋഗ്വേദത്തിലെ പത്താം മണ്ഡലം ഗ്രന്ഥത്തിലെ ഏറ്റവും ഒടുവിലായി കൂട്ടിച്ചേർക്കപ്പെട്ട ഭാഗമായാണ് പണ്ഡിതന്മാർ കരുതുന്നത്. അഗ്നി, ഇന്ദ്രൻ തുടങ്ങിയ ദേവതകളെ സ്തുതിക്കുന്നതിലായിരുന്നു മുൻപത്തെ മണ്ഡലങ്ങൾ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്നതെങ്കിൽ, പത്താം മണ്ഡലം പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെ ഉത്ഭവം, ദാർശനികമായ അന്വേഷണങ്ങൾ, സാമൂഹിക ഘടനകൾ എന്നിവയിലേക്കാണ് വിരൽചൂണ്ടുന്നത്.

ഇതിൽ 191 സൂക്തങ്ങളാണുള്ളത്. വൈദിക സാഹിത്യത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തവും സ്വാധീനമുള്ളതുമായ വരികൾ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

പ്രധാന സൂക്തങ്ങളും ആശയങ്ങളും

നാസദീയ സൂക്തം (സൃഷ്ടി ഗീതം):

ലോകസാഹിത്യത്തിലെ ഏറ്റവും ആഴമേറിയ ദാർശനിക ഭാഗങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്. പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെ ഉത്ഭവത്തെക്കുറിച്ച് ഇത് ചോദ്യങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്നു. തുടക്കത്തിൽ "സത്തോ അസത്തോ (നിലനിൽക്കുന്നതോ ഇല്ലാത്തതോ) ആയി ഒന്നും തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല" എന്ന് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പ്രപഞ്ചം എങ്ങനെ തുടങ്ങിയെന്ന് ഒരുപക്ഷേ ദേവന്മാർക്ക് പോലും അറിയില്ലായിരിക്കാം എന്ന വിപ്ലവാത്മകമായ ചിന്തയോടെയാണ് ഇത് അവസാനിക്കുന്നത്.

പുരുഷ സൂക്തം:

'പുരുഷൻ' എന്ന പ്രപഞ്ച സത്തയുടെ ബലിയിലൂടെ പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെ ആത്മീയ ഐക്യത്തെക്കുറിച്ച് ഈ സൂക്തം വിവരിക്കുന്നു. ഇത് ചരിത്രപരമായി വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതും എന്നാൽ വിവാദപരവുമാണ്; പുരുഷൻ്റെ ശരീരത്തിലെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് നാല് വർണ്ണങ്ങൾ (സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങൾ) ഉത്ഭവിച്ചു എന്ന ആദ്യ പരാമർശം ഇതിലാണുള്ളത്.

ഹിരണ്യഗർഭ സൂക്തം:

പ്രപഞ്ചവും സർവ്വ ചരാചരങ്ങളുടെയും നാഥനും ഉത്ഭവിച്ച "ഹിരണ്യഗർഭത്തെ" (സ്വർണ്ണമയമായ ഗർഭപാത്രം അല്ലെങ്കിൽ അണ്ഡം) കുറിച്ച് ഇത് വിവരിക്കുന്നു. പ്രജാപതിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏക സ്രഷ്ടാവിനെയാണ് ഇത് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്.

വിവാഹ സൂക്തം:

ഹിന്ദു വിവാഹ ചടങ്ങുകളിലെ അടിസ്ഥാനപരമായ ആചാരങ്ങളും പ്രതിജ്ഞകളും ഇതിൽ നിന്നാണ് വരുന്നത്. ഇന്നും പല വിവാഹങ്ങളിലും ഇവ ചൊല്ലി വരുന്നു.

നദിസ്തുതി സൂക്തം:

സിന്ധു, സരസ്വതി, ഗംഗ തുടങ്ങിയ ഭാരതത്തിലെ നദികളെ സ്തുതിക്കുന്ന ഒരു ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ സൂക്തമാണിത്. വൈദിക കാലത്തെ ഭൂപ്രകൃതിയെക്കുറിച്ചുള്ള കൃത്യമായ ചിത്രം ഇത് നൽകുന്നു.

സവിശേഷതകൾ

മുൻപത്തെ "വംശ മണ്ഡലങ്ങളിൽ" (Family Books) നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, പത്താം മണ്ഡലത്തിൽ ഇവ ഉൾപ്പെടുന്നു:

സംവാദ സൂക്തങ്ങൾ:

സംഭാഷണ രൂപത്തിലുള്ള സൂക്തങ്ങളാണിവ. യമനും സഹോദരി യമിയും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണം, പുരൂരവസ്സും ഉർവ്വശിയും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണം എന്നിവ ഇതിന് ഉദാഹരണങ്ങളാണ്.

അന്ത്യകർമ്മങ്ങൾ:

മരണം, ശവദാഹം, പിതൃക്കളുടെ ലോകത്തേക്കുള്ള പാത എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രത്യേക പ്രാർത്ഥനകൾ ഇതിലുണ്ട്. വൈദിക ജനത മരണാനന്തര ജീവിതത്തെ എങ്ങനെ വീക്ഷിച്ചിരുന്നു എന്നതിലെ മാറ്റം ഇത് കാണിക്കുന്നു.

അമൂർത്തമായ ദേവതകൾ: പ്രകൃതി ശക്തികളായ ദേവന്മാരിൽ നിന്ന് വാക്ക് (ഭാഷ), ശ്രദ്ധ (വിശ്വാസം) തുടങ്ങിയ അമൂർത്തമായ ആശയങ്ങളെ ദേവതകളായി ആരാധിക്കുന്ന രീതിയിലേക്ക് ഇവിടെ മാറ്റം കാണാം.


ഋഗ്വേദത്തിലെ പത്താം മണ്ഡലത്തിൽ "പ്രജാപതിയെ" ദൈവപുത്രനായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.

"ദൈവപുത്രനായ പ്രജാപതി ഉചിതമായ സമയത്ത് ഈ ലോകത്തേക്ക് വരുന്നു. ഈ ലോകത്തെത്തിയ ശേഷം അദ്ദേഹം മനുഷ്യകുലത്തിന് പാപം എന്താണെന്നും പുണ്യം എന്താണെന്നും, എന്ത് ചെയ്യണം എന്നും എന്ത് ചെയ്യരുത് എന്നും, തെറ്റേത് ശരിയേത് എന്നും ഉപദേശിച്ചുകൊണ്ട് സഞ്ചരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഉപദേശങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുകയും കൽപ്പനകൾ അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യർക്ക് ഈ ലൗകിക ജീവിതത്തിൽ ഐശ്വര്യവും സമാധാനവും, മരണസമയത്ത് മോക്ഷവും അദ്ദേഹം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. മനുഷ്യരാശിയെ പാപത്തിൽ നിന്ന് വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള തന്റെ ദൗത്യത്തിൻ്റെ പൂർത്തീകരണമെന്ന നിലയിൽ, ഭൂമിയിലെ നിശ്ചിത കാലയളവിൻ്റെ അവസാനത്തിൽ അദ്ദേഹം ബലിയർപ്പിക്കപ്പെടുന്നു."

ചെറിയൊരു കുറിപ്പ്: ഈ വിവരണം ഹൈന്ദവ ഗ്രന്ഥങ്ങളെ ക്രിസ്തീയ ദൈവശാസ്ത്രവുമായി (യേശുക്രിസ്തുവിൻ്റെ ജീവിതവുമായി) താരതമ്യം ചെയ്യുന്ന വ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളതാണ്. ഋഗ്വേദത്തിലെ യഥാർത്ഥ സംസ്‌കൃത ശ്ലോകങ്ങളിൽ (ഉദാഹരണത്തിന് പുരുഷസൂക്തം) 'പ്രജാപതി' അല്ലെങ്കിൽ 'പുരുഷൻ' സ്വയം ബലിയർപ്പിക്കപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ച് പരാമർശമുണ്ടെങ്കിലും, "ദൈവപുത്രൻ" എന്ന പ്രയോഗം അല്ലെങ്കിൽ പാപത്തിൽ നിന്നുള്ള വീണ്ടെടുപ്പ് എന്ന രീതിയിലുള്ള വിവരണം പാരമ്പര്യ വൈദിക വ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതല്ല).



സ്റ്റാഫ് പ്രതിനിധി
പൂജ ഓൺലൈൻ മാസിക