കൊങ്കണിയുടെ കരുത്തും പുരുഷോത്തമ മല്ല്യയുടെ പൈതൃകവും

കേരളത്തിൻ്റെ സാംസ്കാരിക ഭൂപടം ഒരൊറ്റ ഭാഷയുടെയോ ഒരൊറ്റ സംസ്കാരത്തിൻ്റെയോ കഥയല്ല. മലയാളത്തിൻ്റെ വിശാലമായ സാംസ്കാരിക ലോകത്തിനകത്ത് നിരവധി ഭാഷകളും ജീവിതാനുഭവങ്ങളും പാരമ്പര്യങ്ങളും പരസ്പരം ചേർന്നാണ് കേരളീയത രൂപപ്പെട്ടത്. ആ ബഹുസ്വര പാരമ്പര്യത്തിലെ ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കണ്ണിയാണ് കൊങ്കണി ഭാഷയും അതിൻ്റെ കേരളീയ ജീവിതബന്ധവും.

കൊങ്കണി ഇന്ത്യയുടെ പടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശത്തിൻ്റെ ചരിത്രവുമായി ആഴത്തിൽ ബന്ധപ്പെട്ട ഭാഷയാണ്. ഗോവ, കർണാടക, മഹാരാഷ്ട്ര, കേരളം തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിലൂടെ വിവിധ സമൂഹങ്ങളുടെ ജീവിതാനുഭവങ്ങളുമായി ചേർന്ന് കൊങ്കണി വളർന്നു. കുടിയേറ്റങ്ങളും വ്യാപാരബന്ധങ്ങളും സാംസ്കാരിക ഇടപെടലുകളും കൊങ്കണിയുടെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ സഞ്ചാരത്തിന് കാരണമായി.

"അതുകൊണ്ടുതന്നെ, കൊങ്കണി ഒരു ഭാഷ മാത്രമല്ല; നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ രൂപപ്പെട്ട സാംസ്കാരിക പൈതൃകം കൂടിയാണ്."

കേരളത്തിലെ കൊങ്കണി സാന്നിധ്യത്തിനും പ്രത്യേകമായ ചരിത്രമുണ്ട്. കൊച്ചിയും വടക്കൻ കേരളത്തിലെ ചില പ്രദേശങ്ങളും ഉൾപ്പെടെ വ്യാപാര-സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങളിലൂടെ കൊങ്കണി സംസാരിക്കുന്ന സമൂഹങ്ങൾ കേരളീയ ജീവിതത്തിൻ്റെ ഭാഗമായി. സ്വന്തം ഭാഷയും ആചാരങ്ങളും പാരമ്പര്യങ്ങളും സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ അവർ മലയാളത്തിൻ്റെ പൊതുസാംസ്കാരിക ജീവിതവുമായി ഇടപഴകി. ഭാഷകൾ തമ്മിലുള്ള ഈ സഹവർത്തിത്വം കേരളത്തിൻ്റെ മതനിരപേക്ഷവും ബഹുസ്വരവുമായ സാമൂഹിക ഘടനയുടെ മനോഹരമായ ഉദാഹരണമാണ്.

ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ പുരുഷോത്തമ മല്ല്യയുടെ പേര് പ്രത്യേകം ഓർക്കേണ്ടതാണ്.

കൊങ്കണി ഭാഷയുടെയും സാഹിത്യത്തിൻ്റെയും സാംസ്കാരിക പൈതൃകത്തിൻ്റെയും സംരക്ഷണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ സംഭാവനകൾക്ക് അർഹമായ സ്ഥാനം നൽകേണ്ടതുണ്ട്. ഭാഷയെ വെറും ആശയവിനിമയ ഉപാധിയായി കാണാതെ ഒരു സമൂഹത്തിൻ്റെ ചരിത്രവും ഓർമ്മയും സ്വത്വവും സൂക്ഷിക്കുന്ന സാംസ്കാരിക സമ്പത്തായി കാണുന്ന സമീപനമാണ് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ പ്രസക്തി.

ഒരു ഭാഷ നിലനിൽക്കുന്നത് അതിൻ്റെ സംസാരക്കാരുടെ എണ്ണത്തിൽ മാത്രം ആശ്രയിച്ചല്ല. ആ ഭാഷയിൽ എഴുതപ്പെടുന്ന കൃതികൾ, രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടുന്ന ചരിത്രം, സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന പദസമ്പത്ത്, അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് കൈമാറപ്പെടുന്ന കഥകളും പാട്ടുകളും ആചാരങ്ങളും—ഇവയെല്ലാം ഭാഷയുടെ നിലനിൽപ്പിൻ്റെ ഭാഗമാണ്. ഈ തിരിച്ചറിവാണ് കൊങ്കണി ഭാഷാ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ പ്രസക്തി നൽകുന്നത്.

കൊങ്കണിയുടെ കാര്യത്തിൽ മറ്റൊരു പ്രത്യേകത ലിപിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വൈവിധ്യമാണ്. വ്യത്യസ്ത പ്രദേശങ്ങളിലും സമൂഹങ്ങളിലും കൊങ്കണി വിവിധ ലിപികളിൽ എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ദേവനാഗരി, റോമൻ, കന്നഡ, മലയാളം തുടങ്ങിയ ലിപികളുമായുള്ള ബന്ധം കൊങ്കണിയുടെ ചരിത്രപരമായ സഞ്ചാരത്തെ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ലിപിവ്യത്യാസങ്ങൾ ഭാഷയുടെ സമ്പന്നതയെ കുറയ്ക്കുന്നില്ല; മറിച്ച് കൊങ്കണി വിവിധ സാംസ്കാരിക മേഖലകളുമായി നടത്തിയ ദീർഘകാല സംഭാഷണത്തിൻ്റെ തെളിവുകളാണ്.

ഇന്ന് ഭാഷകളുടെ മുന്നിലുള്ള ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി ആഗോളവൽക്കരണവും ഡിജിറ്റൽ കാലഘട്ടത്തിലെ ഭാഷാമാറ്റവുമാണ്. ചെറിയ ഭാഷകൾക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് യുവതലമുറയിലേക്ക് ഭാഷ കൈമാറുക എന്നത് വലിയ ദൗത്യമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. വീട്ടിൽ ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നതോടൊപ്പം ഡിജിറ്റൽ ലോകത്തും അതിൻ്റെ സാന്നിധ്യം ഉറപ്പാക്കേണ്ടതുണ്ട്. കൊങ്കണി പുസ്തകങ്ങൾ, പഴയ രേഖകൾ, ഗാനങ്ങൾ, നാടോടിക്കഥകൾ, വ്യക്തികളുടെ ജീവിതചരിത്രങ്ങൾ എന്നിവ ഡിജിറ്റൽ രൂപത്തിൽ സംരക്ഷിക്കുന്നത് അതിനാൽ അത്യാവശ്യമാണ്.

പുരുഷോത്തമ മല്ല്യയെ ഓർക്കുന്നതിൻ്റെ പ്രസക്തിയും ഇവിടെയാണ്. ഒരു ഭാഷയെ സംരക്ഷിക്കുന്നത് ഒരു വ്യക്തിയുടെ മാത്രം ഉത്തരവാദിത്വമല്ല; സമൂഹത്തിൻ്റെ കൂട്ടായ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്. എന്നാൽ ആ കൂട്ടായ പ്രവർത്തനത്തിന് ദിശ നൽകുന്ന വ്യക്തികളും മുന്നേറ്റക്കാരും ചരിത്രത്തിൽ നിർണായക പങ്കുവഹിക്കുന്നു. അവരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളെ രേഖപ്പെടുത്തുകയും പുതിയ തലമുറയ്ക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നത് ഭാഷയുടെ ഭാവിക്ക് അത്യാവശ്യമാണ്.

കേരളത്തിൻ്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ കൊങ്കണി സമൂഹത്തിൻ്റെ സംഭാവനകളും കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. വ്യാപാരം, വിദ്യാഭ്യാസം, സാഹിത്യം, സംഗീതം, സാമൂഹിക പ്രവർത്തനം തുടങ്ങി വിവിധ മേഖലകളിൽ കൊങ്കണി സമൂഹം നൽകിയ സംഭാവനകൾ കേരളത്തിൻ്റെ പൊതുജീവിതത്തെ സമ്പന്നമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. മലയാളവും കൊങ്കണിയും തമ്മിലുള്ള ഈ സാംസ്കാരിക ഇടപെടൽ കേരളത്തിൻ്റെ ബഹുഭാഷാ സ്വഭാവത്തെ കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു.

ഭാഷാ വൈവിധ്യം ഒരു സമൂഹത്തിൻ്റെ ദൗർബല്യമല്ല. അത് സമൂഹത്തിൻ്റെ സാംസ്കാരിക സമ്പത്താണ്. ഒരാളുടെ മാതൃഭാഷയെ ബഹുമാനിക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരാളുടെ മാതൃഭാഷയോടുള്ള ബഹുമാനവും വളരുന്നു. ഭാഷകളെ തമ്മിൽ മത്സരിപ്പിക്കുന്നതിനുപകരം അവയെ പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുകയാണ് ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിൻ്റെ ഉത്തരവാദിത്വം.

കേരളത്തിൽ കൊങ്കണി ഭാഷയുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യുമ്പോൾ യുവതലമുറയെ കേന്ദ്രസ്ഥാനത്ത് കൊണ്ടുവരേണ്ടതുണ്ട്. കൊങ്കണി പഠിക്കുന്ന കുട്ടികൾക്ക് വായനാസാമഗ്രികൾ ഒരുക്കുക, പഴയ സാഹിത്യകൃതികൾ പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിക്കുക, വാക്കുകളും പ്രയോഗങ്ങളും ശേഖരിക്കുക, ഓഡിയോ-വീഡിയോ രേഖകൾ തയ്യാറാക്കുക, ഡിജിറ്റൽ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളിൽ കൊങ്കണിക്ക് കൂടുതൽ ഇടം നൽകുക—ഇവയെല്ലാം പ്രായോഗികമായ സംരക്ഷണ മാർഗങ്ങളാണ്.

പുരുഷോത്തമ മല്ല്യയെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനവും ഇതിൻ്റെ ഭാഗമാകണം. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ജീവിതവും പ്രവർത്തനങ്ങളും കൂടുതൽ വിശദമായി രേഖപ്പെടുത്തുകയും ലഭ്യമായ രചനകളും രേഖകളും ശേഖരിക്കുകയും ഗവേഷകരിലേക്കും വിദ്യാർത്ഥികളിലേക്കും എത്തിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. വ്യക്തിയെ ആദരിക്കുന്നതിനൊപ്പം അദ്ദേഹം പ്രതിനിധാനം ചെയ്ത ഭാഷാ-സാംസ്കാരിക മൂല്യങ്ങളെയും സംരക്ഷിക്കുകയാണ് യഥാർത്ഥ സ്മരണ.

കൊങ്കണി ഭാഷയുടെ കഥ ഒടുവിൽ ഒരു സമൂഹത്തിൻ്റെ മാത്രം കഥയല്ല. ഇന്ത്യയുടെ ഭാഷാ വൈവിധ്യത്തിൻ്റെ കഥയാണ്. കുടിയേറ്റങ്ങളും ഇടപെടലുകളും സഹവർത്തിത്വവും ചേർന്ന് ഒരു ഭാഷ എങ്ങനെ പുതിയ ഭൂമിയിൽ വേരുറപ്പിക്കുന്നു എന്നതിൻ്റെ കഥ കൂടിയാണത്.

കേരളം എന്നും വൈവിധ്യങ്ങളെ ഉൾക്കൊണ്ട നാടാണ്. മലയാളത്തോടൊപ്പം കൊങ്കണിയും തുളുവും കന്നഡയും തമിഴും അറബിമലയാളവും മറ്റു ഭാഷാ പാരമ്പര്യങ്ങളും കേരളത്തിൻ്റെ സാംസ്കാരിക അനുഭവത്തെ സമ്പന്നമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഭാഷകളുടെ സാന്നിധ്യം കേരളത്തിൻ്റെ മതനിരപേക്ഷതയുടെയും ബഹുസ്വരതയുടെയും ജീവിക്കുന്ന അടയാളങ്ങളാണ്.

അതുകൊണ്ട് കൊങ്കണി ഭാഷയെ സംരക്ഷിക്കുക എന്നത് ഒരു ന്യൂനപക്ഷ ഭാഷയെ മാത്രം സംരക്ഷിക്കുന്ന പ്രവർത്തനമല്ല. കേരളത്തിൻ്റെ തന്നെ ബഹുസ്വര സാംസ്കാരിക പൈതൃകത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്ന പ്രവർത്തനമാണ്.

പുരുഷോത്തമ മല്ല്യയെ ഓർക്കുന്നത് അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒരു വ്യക്തിയെ ഓർക്കുന്നതിൽ ഒതുങ്ങുന്നില്ല. ഭാഷയെ സ്നേഹിച്ചും സംരക്ഷിച്ചും അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് കൈമാറേണ്ടതിൻ്റെ ഉത്തരവാദിത്വത്തെ ഓർമപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു സാംസ്കാരിക സന്ദേശമായി അത് മാറുന്നു.

കൊങ്കണിയുടെ ശബ്ദം നിലനിൽക്കണം. അതിൻ്റെ പദങ്ങൾ പുതിയ തലമുറയുടെ നാവിൽ വീണ്ടും മുഴങ്ങണം. അതിൻ്റെ സാഹിത്യം പുതിയ വായനക്കാരെ കണ്ടെത്തണം. അതിൻ്റെ ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടണം. അതിൻ്റെ സാംസ്കാരിക ഓർമ്മകൾ ഡിജിറ്റൽ കാലത്തും ജീവിക്കണം.

ഒരു ഭാഷയുടെ നിലനിൽപ്പ് അതിൻ്റെ ഭൂതകാലത്തെ മാത്രം സംരക്ഷിക്കുന്നതല്ല; അതിൻ്റെ ഭാവിയെ സൃഷ്ടിക്കുന്നതുമാണ്. കൊങ്കണിയുടെ ഭാവി സംരക്ഷിക്കപ്പെടുമ്പോൾ കേരളത്തിൻ്റെ ബഹുസ്വരതയുടെ മറ്റൊരു മനോഹര അധ്യായവും സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയാണ്. സർക്കാർ തലത്തിൽ ഭാഷകൾക്ക് അർഹമായ പ്രാതിനിധ്യവും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. നൂറ്റാണ്ടുകളായി കേരളത്തിലും കൊങ്കണി ഭാഷ മാതൃഭാഷ ആയിട്ടുള്ളവർ അനേകം ആളുകൾ ഉണ്ട്. അവരുടെ ഭാഷയും സംസ്കാരവും നമ്മുടെ നാടിൻ്റെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്. കൊങ്കണി ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നവരെ നമുക്ക് ചേർത്തു പിടിക്കാം, അവർ ഉന്നയിക്കുന്ന ന്യായമായ ആവശ്യങ്ങൾ നമുക്ക് പരിഗണിക്കേണ്ട തായിട്ടുണ്ട്.

വി രാജേഷ് മോഹൻ റാവു
വദേരാ കോമ്പൗണ്ട്
ധർമ്മടം തലശ്ശേരി
ലേഖകൻ ഹയർസെക്കൻഡറി അധ്യാപകനും കൊങ്കിണി ഭാഷ പ്രവർത്തക സമിതി അംഗവുമാണ്