ചിറകിലേറിയ മാതൃഭക്തി

പുരാണങ്ങളിലെ മനോഹരമായ ഏടുകളിൽ ഒന്നാണ് പക്ഷിക്കേതുവായ ഗരുഡൻ്റെ കഥ. ആകാശത്തെ കീറിമുറിക്കുന്ന ചിറകടിയൊച്ചകളും സൂര്യനെപ്പോലും വെല്ലുന്ന തേജസ്സുമായി ജനിച്ച ഗരുഡൻ, കരുത്തിൻ്റെയും അതിലുപരി നിസ്വാർത്ഥമായ മാതൃഭക്തിയുടെയും പ്രതീകമാണ്.

സപ്തർഷികളിൽ പ്രമുഖനായ കശ്യപ പ്രജാപതിയുടെ പത്നിമാരായ കദ്രുവും വിനതയും തമ്മിലുള്ള മത്സരത്തിൽ നിന്നാണ് ഈ ഐതിഹാസികമായ കഥ തുടങ്ങുന്നത്. ഒരിക്കൽ കശ്യപൻ അവർക്ക് ഓരോ വരങ്ങൾ നൽകിയപ്പോൾ, കദ്രു ആയിരം സർപ്പപുത്രന്മാരെ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ വിനത മോഹിച്ചത് കദ്രുവിൻ്റെ മക്കളേക്കാൾ കരുത്തരായ രണ്ട് പുത്രന്മാരെയാണ് .

കാലം ഏറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും വിനതയുടെ മുട്ടകൾ വിരിയാത്തതിനാൽ അക്ഷമയായ അമ്മ ഒരു മുട്ട തല്ലിപ്പൊട്ടിച്ചു. അതിൽ നിന്നും പകുതി മാത്രം വളർച്ചയെത്തിയ അരുണൻ പുറത്തുവരികയും, തൻ്റെ വളർച്ച തടഞ്ഞതിൽ പ്രകോപിതനായി അമ്മയെ ശപിക്കുകയും ചെയ്തു. അടുത്ത മുട്ട വിരിയുന്നത് വരെ ക്ഷമിച്ചില്ലെങ്കിൽ വിനത സപത്നിയുടെ ദാസിയായി കഴിയേണ്ടി വരും എന്നതായിരുന്നു ആ ശാപം. സൂര്യൻ്റെ തേരാളിയായി അരുണൻ ആകാശത്തേക്ക് മറഞ്ഞതോടെ വിനത കാത്തിരിപ്പ് തുടർന്നു.

വർഷങ്ങൾ അഞ്ഞൂറ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ആകാശത്തെ പിടിച്ചുലയ്ക്കുന്ന ഗർജ്ജനത്തോടെ വിനതയുടെ രണ്ടാമത്തെ മുട്ടയിൽ നിന്ന് അതിശക്തനായ ഗരുഡൻ ജനിച്ചു. എന്നാൽ വിധി വിനതയ്ക്കായി മറ്റൊരു പരീക്ഷണം കാത്തുവെച്ചിരുന്നു. പാൽക്കടൽ കടഞ്ഞപ്പോൾ കിട്ടിയ ഉച്ചൈശ്രവസ്സ് എന്ന വെളുത്ത കുതിരയുടെ വാലിൻ്റെ നിറത്തെച്ചൊല്ലി വിനതയും കദ്രുവും ഒരു പന്തയം വെച്ചു. കദ്രുവിൻ്റെ സർപ്പപുത്രന്മാർ ചതിയിലൂടെ കുതിരയുടെ വാലിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് വാലിന് കറുപ്പ് നിറം വരുത്തുകയും, പന്തയത്തിൽ തോറ്റ വിനത കദ്രുവിൻ്റെയും സർപ്പങ്ങളുടെയും ദാസിയായി മാറുകയും ചെയ്തു.

തൻ്റെ കരുത്തയായ അമ്മ വെറുമൊരു ദാസിയായി കഴിയുന്നത് കണ്ട ഗരുഡൻ്റെ ഉള്ളുപൊള്ളി. അമ്മയെ മോചിപ്പിക്കാൻ എന്തുവേണമെന്ന് അവൻ സർപ്പങ്ങളോട് ചോദിച്ചു. സ്വർഗ്ഗത്തിലെ അമൃത് കൊണ്ടുവരിക എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ നിബന്ധന. അമ്മയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായി ഗരുഡൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് കുതിച്ചു. അവൻ്റെ ചിറകടികളിൽ പർവ്വതങ്ങൾ കുലുങ്ങുകയും മേഘങ്ങൾ ചിതറിത്തെറിക്കുകയും ചെയ്തു. അമൃത് സംരക്ഷിച്ചിരുന്ന ദേവന്മാരെയും ദിക്പാലകരെയും തൻ്റെ പർവ്വതസമാനമായ കരുത്തുകൊണ്ട് അവൻ നേരിട്ടു. അമൃതിനെ വലംവെച്ചിരുന്ന അഗ്നിനാളങ്ങളെ കടലിലെ വെള്ളം കൊണ്ട് അണയ്ക്കുകയും, കറങ്ങുന്ന ചക്രങ്ങളെ തൻ്റെ രൂപം ചെറുതാക്കി മറികടന്നുകൊണ്ട് അവൻ അമൃത് കൈക്കലാക്കുകയും ചെയ്തു.

അമൃത് കൈയ്യിൽ കിട്ടിയിട്ടും അത് സ്വയം കുടിച്ച് അമരനാകാൻ ഗരുഡൻ മുതിർന്നില്ല. ഈ അത്ഭുതകരമായ നിസ്വാർത്ഥത കണ്ട് ഭഗവാൻ വിഷ്ണു ഗരുഡൻ്റെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഭഗവാൻ ഗരുഡന് അമൃത് കുടിക്കാതെ തന്നെ അമരത്വം നൽകുകയും, തൻ്റെ പതാകയിലും വാഹനമായും അവന് ഉയർന്ന സ്ഥാനം നൽകുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ ഗരുഡൻ ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവിൻ്റെ നിത്യവാഹനമായി മാറി.

അമൃതുമായി തിരികെ സർപ്പങ്ങളുടെ അടുത്തെത്തിയ ഗരുഡൻ തൻ്റെ അമ്മയെ മോചിപ്പിച്ചു. എന്നാൽ ചതിയന്മാരായ പാമ്പുകൾക്ക് അമൃത് ലഭിക്കാൻ ഗരുഡൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല. കുളിച്ച് ശുദ്ധിയായി വരുമ്പോൾ അമൃത് സേവിക്കാം എന്ന് ഗരുഡൻ അവരോട് പറഞ്ഞു. പാമ്പുകൾ കുളിക്കാൻ പോയ സമയം കൊണ്ട് ദേവേന്ദ്രൻ വന്ന് അമൃത് തിരികെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. തിരിച്ചുവന്ന പാമ്പുകൾ അമൃത് ഇരുന്ന ദർഭപ്പുല്ല് ആർത്തിയോടെ നക്കി. മൂർച്ചയുള്ള പുല്ല് തട്ടി അവരുടെ നാവുകൾ രണ്ടായി പിളർന്നു. അന്നുതൊട്ടാണ് പാമ്പുകൾക്ക് ഇരട്ടനാവുണ്ടായതെന്നാണ് വിശ്വാസം. അമ്മയെ ദാസിയാക്കിയ സർപ്പങ്ങളെ ഗരുഡൻ അന്നുമുതൽ തൻ്റെ നിത്യശത്രുക്കളായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു.


സന്ദേശം: ശക്തിയേക്കാൾ വലുത് ഭക്തിയും, നേട്ടത്തേക്കാൾ വലുത് നിസ്വാർത്ഥതയുമാണ്. അമ്മയ്ക്കായി സ്വർഗ്ഗത്തെപ്പോലും വെല്ലുവിളിച്ച ഗരുഡൻ ഇന്നും പോരാട്ടവീര്യത്തിൻ്റെ ജ്വലിക്കുന്ന പ്രതീകമാണ്.