ചക്രവ്യൂഹം തകർത്ത വീരഗാഥ

കുരുക്ഷേത്രഭൂമിയിലെ രക്തം പുരണ്ട മണ്ണിൽ, പതിനാറു വയസ്സുമാത്രം പ്രായമുള്ള ഒരു ബാലൻ്റെ നിഴൽ വീണപ്പോൾ അത് ഒരു ഇതിഹാസത്തിൻ്റെ പിറവിയായിരുന്നു. അർജുനൻ്റെയും സുഭദ്രയുടെയും പുത്രനായ അഭിമന്യു, വെറുമൊരു യോദ്ധാവായിരുന്നില്ല; മറിച്ച് യുദ്ധം അതിൻ്റെ എല്ലാ അതിരുകളും ലംഘിച്ചപ്പോൾ ധീരതയുടെ പര്യായമായി മാറിയ നക്ഷത്രമാണ്.

അഭിമന്യുവിൻ്റെ കഥ തുടങ്ങുന്നത് അമ്മയുടെ ഗർഭപാത്രത്തിൽ നിന്നുമാണ്. ഒരിക്കൽ അർജുനൻ സുഭദ്രയ്ക്ക് അതിസങ്കീർണ്ണമായ 'പത്മവ്യൂഹം' ഭേദിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് വിവരിച്ചു കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. ഗർഭസ്ഥശിശുവായിരുന്ന അഭിമന്യു ആ രഹസ്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി ഉള്ളിൽ കുറിച്ചിട്ടു. എന്നാൽ പത്മവ്യൂഹത്തിനുള്ളിലേക്ക് കടക്കുന്ന വിദ്യ പറഞ്ഞു തീർത്തപ്പോഴേക്കും സുഭദ്ര നിദ്രയിലേക്ക് വഴുതിവീണു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, ഉള്ളിൽ കടന്നാൽ എങ്ങനെ പുറത്തുവരണമെന്ന അറിവ് ആ കുഞ്ഞിന് കിട്ടിയില്ല. വിധിയുടെ ആ ക്രൂരമായ മൗനം അവൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പോരാട്ടത്തെയും വിധിയെയും നേരത്തെ തന്നെ കുറിച്ചിട്ടിരുന്നു.

ദ്വാരകയിലെ കൃഷ്ണൻ്റെയും ബലരാമൻ്റെയും തണലിൽ വളർന്ന അഭിമന്യു, തൻ്റെ അമ്മാവനായ പ്രദ്യുമ്നനിൽ നിന്നാണ് ആയുധവിദ്യകൾ അഭ്യസിച്ചത്. അർജുനൻ്റെ മകന് ചേർന്ന വീര്യത്തോടെ അവൻ വളർന്നു. പാണ്ഡവരുടെ അജ്ഞാതവാസക്കാലത്ത് വിരാട രാജാവിൻ്റെ പുത്രിയായ ഉത്തരയെ വിവാഹം കഴിച്ച അഭിമന്യു, പാണ്ഡവവംശത്തിൻ്റെ വരുംകാല പ്രതീക്ഷയായിരുന്നു.

കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധത്തിൻ്റെ പതിമൂന്നാം നാൾ പാണ്ഡവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അതികഠിനമായിരുന്നു. കൗരവർ ദ്രോണാചാര്യരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ 'ചക്രവ്യൂഹം' എന്ന ഭയാനകമായ മരണക്കെണി ഒരുക്കി. ആ കെണി തകർക്കാൻ അർജുനന് മാത്രമേ അറിയുമായിരുന്നുള്ളൂ. എന്നാൽ തന്ത്രപൂർവ്വം കൗരവർ അർജുനനെ യുദ്ധക്കളത്തിൻ്റെ മറ്റൊരു അറ്റത്തേക്ക് മാറ്റിനിർത്തി. പാണ്ഡവപ്പട ഭയന്നുനിൽക്കെ, ആത്മവിശ്വാസം തുടിക്കുന്ന മുഖത്തോടെ അഭിമന്യു മുന്നോട്ട് വന്നു. "പിതാക്കന്മാരെ, ഞാൻ ചക്രവ്യൂഹം ഭേദിക്കാം," എന്ന അവൻ്റെ വാക്കുകൾ മുതിർന്നവർക്ക് ആശ്വാസവും ഒപ്പം ആശങ്കയുയും ഉളവാക്കി.

കാറ്റുപോലെ പത്മവ്യൂഹത്തിനുള്ളിലേക്ക് അവൻ കുതിച്ചു കയറി. പാണ്ഡവ ജ്യേഷ്ഠന്മാർ അവനെ പിന്തുടരാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും സിന്ധുരാജാവായ ജയദ്രഥൻ ശിവൻ്റെ വരം ഉപയോഗിച്ച് അവരെയെല്ലാം തടഞ്ഞുനിർത്തി. തന്ത്രങ്ങളുടെ ആ ചക്രവ്യൂഹത്തിനുള്ളിൽ ആ പതിനാറുകാരൻ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയി. പക്ഷേ അവൻ പതറിയില്ല. ഉള്ളിൽ ചെന്ന് അവൻ കണ്ടത് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മഹാറഥന്മാരെയായിരുന്നു. കർണ്ണൻ, ദ്രോണർ, കൃപാചാര്യർ, ദുര്യോധനൻ... ഇങ്ങനെ അതികായന്മാരുടെ വലിയൊരു നിര തന്നെ അവനെ വളഞ്ഞു.

അസാമാന്യമായ പോരാട്ടവീര്യത്തോടെ അഭിമന്യു തൻ്റെ അമ്പുകൾ തൊടുത്തു. അവൻ്റെ കരുത്തിന് മുന്നിൽ കൗരവപ്പട കടപുഴകി വീണു. ദുര്യോധനപുത്രനായ ലക്ഷ്മണനെ വധിച്ച അഭിമന്യുവിനെ എങ്ങനെ നേരിടണമെന്ന് അറിയാതെ ശത്രുക്കൾ ഭയന്നു. നേർക്കുനേർ നിന്ന് അവനെ തോൽപ്പിക്കാനാവില്ലെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ കൗരവർ യുദ്ധമര്യാദകൾ കാറ്റിൽ പറത്തി. ഏഴ് മഹാറഥന്മാർ ചേർന്ന് ഒരേസമയം ആ ബാലനെ ആക്രമിച്ചു. പിന്നിൽ നിന്ന് അമ്പെയ്ത് കർണ്ണൻ അവൻ്റെ വില്ലു മുറിച്ചു. രഥവും കുതിരകളും കൊല്ലപ്പെട്ടു.

നിരായുധനായി നിലത്തുനിൽക്കുമ്പോഴും അഭിമന്യു കീഴടങ്ങാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല. തകർന്നു വീണ രഥത്തിൻ്റെ ഒരു 'ചക്രം' കൈയ്യിലെടുത്ത് അവൻ കാലഭൈരവനെപ്പോലെ ശത്രുക്കൾക്ക് നേരെ ആഞ്ഞടിച്ചു. ഒടുവിൽ ആയുധമില്ലാത്തവനെ വധിക്കരുതെന്ന യുദ്ധധർമ്മം മറന്നുകൊണ്ട് അവർ അവനെ വളഞ്ഞുനിന്ന് കൊലപ്പെടുത്തി.

അഭിമന്യു മരിച്ചുവീണപ്പോൾ അത് വെറുമൊരു യോദ്ധാവിൻ്റെ വീഴ്ചയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് യുദ്ധത്തിലെ നീതിയുടെ അന്ത്യമാണ്. ആ വീരമൃത്യു പാണ്ഡവരുടെ ഹൃദയം തകർത്തു. തൻ്റെ പുത്രൻ്റെ മരണത്തിന് കാരണക്കാരനായ ജയദ്രഥനെ അടുത്ത ദിവസം സൂര്യാസ്തമയത്തിന് മുൻപ് വധിക്കുമെന്ന് അർജുനൻ പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു. ഇന്നും കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുമ്പോൾ, അറിവിൻ്റെ അപൂർണ്ണതയിലും പതറാതെ പോരാടി വീരമൃത്യു വരിച്ച ആ ബാലൻ്റെ മുഖമാണ് ലോകത്തിൻ്റെ മനസ്സിലേക്ക് ആദ്യം വരുന്നത്.

അഭിമന്യു ഒരു പാഠമാണ്; പോരാട്ടം വിജയത്തിന് വേണ്ടിയല്ല, മറിച്ച് താൻ വിശ്വസിക്കുന്ന ധർമ്മത്തിന് വേണ്ടിയാകണം എന്ന വലിയ പാഠം.