ഹൃദയനൈഷധം.

ഹൃദയനൈഷധം


നിഷധരാജ്യം ഭരിച്ചിരുന്നത് വീരനായ നളനാണ്. കുതിരകളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് പോലും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന അസാമാന്യ സിദ്ധിയുള്ള രാജാവ്. അതേസമയം വിദർഭ രാജ്യത്തെ രാജകുമാരി ദമയന്തി, തൻ്റെ അംഗ ലാവണ്യം കൊണ്ട് ഭൂമിയെപ്പോലും അതിശയിപ്പിച്ചു. ഒരിക്കൽ പോലും നേരിൽ കണ്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും, കാറ്റിൽ പറന്നെത്തിയ ഗുണഗണങ്ങളിലൂടെ അവർ പരസ്പരം പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങി.

ഒരു പുലർകാലത്ത് കൊട്ടാരമുറ്റത്തെ പൊയ്കയിൽ നീന്തിത്തുടിക്കുന്ന അത്യപൂർവ്വമായ ഒരു സ്വർണ്ണഹംസത്തെ നളൻ പിടികൂടി. ഭയന്നുപോയ ആ പക്ഷി മനുഷ്യഭാഷയിൽ കേണു: "പ്രഭു, എന്നെ വിട്ടയയ്ക്കൂ... പകരം അങ്ങയുടെ പ്രണയിനിയായ ദമയന്തിയുടെ അരികിൽ ഞാൻ ദൂതനായി പോകാം. അങ്ങയെ അല്ലാതെ മറ്റൊരു പുരുഷനെയും അവൾ സ്വപ്നം കാണാത്തവിധം ഞാൻ അങ്ങയെക്കുറിച്ച് അവളോട് വർണ്ണിക്കാം." ദമയന്തിയോടുള്ള ഇഷ്‌ടം കൊണ്ട് നളൻ ആ പക്ഷിയെ മോചിപ്പിച്ചു. സ്വർണ്ണഹംസം വിദർഭയിലെത്തി ദമയന്തിയുടെ കാതിൽ നളൻ്റെ വീര്യത്തെക്കുറിച്ച് രഹസ്യം ചൊല്ലി. അങ്ങനെ ആ ഹംസത്തിൻ്റെ പാട്ടിലൂടെ അവരുടെ അനുരാഗം തളിർത്തു.

ദിവസങ്ങൾ കൊഴിഞ്ഞു പോയി. ദമയന്തിയുടെ സ്വയംവര ദിവസം പന്തലിൽ അത്ഭുതം വിരിഞ്ഞു. നളനെപ്പോലെ തന്നെ രൂപം ധരിച്ച ദേവന്മാരായ ഇന്ദ്രൻ, അഗ്നി, വരുണൻ, യമൻ എന്നിവർ സഭയിലിരുന്നു. അഞ്ച് നളന്മാരെ കണ്ട് പകച്ചുപോയ ദമയന്തി തൻ്റെ ആത്മബലത്താൽ അവരെ നിരീക്ഷിച്ചു.

ദേവന്മാരുടെ കണ്ണുകൾ ചിമ്മുന്നില്ല, അവരുടെ പാദങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ സ്പർശിക്കാതെ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്നു, അവരുടെ മാലയിലെ പൂക്കൾ വാടുന്നുമില്ല. എന്നാൽ അവരിലൊരാൾ മാത്രം വിയർപ്പിൻ്റെ തുള്ളികളോടെ, വാടിയ മാലയുമായി, ഭൂമിയിൽ പാദം ചവിട്ടി കണ്ണുചിമ്മി നിൽക്കുന്നു. തൻ്റെ പ്രിയതമനായ നളനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ ദമയന്തി ആ കഴുത്തിൽ വരണമാല്യം ചാർത്തി.

സന്തോഷകരമായ കുടുംബ ജീവിതം. നാളുകൾ ഏറെ കഴിഞ്ഞു. അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ കരിനിഴൽ വീഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് കലിപുരുഷൻ നളനെ വേട്ടയാടി. കലിയുടെ ചതിയിൽ പെട്ട് ചൂതാട്ടത്തിൽ സർവ്വസ്വവും നഷ്ടപ്പെട്ട നളൻ, ഒടുവിൽ ദമയന്തിയോടൊപ്പം വനത്തിലേക്ക് പലായനം ചെയ്തു. കൊടുംകാട്ടിലെ ദുരിതങ്ങളിൽ തൻ്റെ പ്രിയതമ കഷ്ടപ്പെടുന്നത് കാണാൻ നളന് കഴിഞ്ഞില്ല. ഒരു രാത്രിയിൽ, അവൾ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ ഒരു പാതിവസ്ത്രം മാത്രം ധരിച്ച്, കണ്ണുനീരോടെ അവളെ തനിച്ചാക്കി നളൻ ഇരുളിലേക്ക് മറഞ്ഞു.

അലച്ചിലിനിടയിൽ നളൻ കാർക്കോടകൻ എന്ന സർപ്പത്തെ കാട്ടുതീയിൽ നിന്നും രക്ഷിച്ചു. പ്രത്യുപകാരമായി സർപ്പം അദ്ദേഹത്തെ കടിച്ചു. വിഷമേറ്റ നളൻ്റെ ശരീരം കറുത്ത് വിരൂപമായി മാറി. ലോകം തിരിച്ചറിയാതിരിക്കാൻ വിധിയൊരുക്കിയ ആ രൂപത്തിൽ 'ബാഹുകൻ' എന്ന പേരിൽ അദ്ദേഹം മറ്റൊരു രാജ്യത്തെ തേരാളിയായി കഴിഞ്ഞു.

പിന്നെയും വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ബാഹുകൻ എന്ന തേരാളിക്ക് ഭക്ഷണമുണ്ടാക്കാനുള്ള അപൂർവ്വ സിദ്ധിയുണ്ടെന്നും, അയാൾക്ക് അശ്വഹൃദയമറിയാമെന്നും ദമയന്തി കേട്ടു. അത് തൻ്റെ നളനാണെന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചു. അവനെ പരീക്ഷിക്കാൻ അവൾ തൻ്റെ മക്കളെ ബാഹുകൻ്റെ അരികിലേക്ക് അയച്ചു.

സ്വന്തം കുഞ്ഞുങ്ങളെ കണ്ടതും ബാഹുകൻ്റെ ഉള്ളിലെ അച്ഛൻ ഉണർന്നു. അവരെ മാറോട് ചേർത്ത് അവൻ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. ആ നിമിഷം കലി നളനെ വിട്ടൊഴിഞ്ഞു. നളന് തൻ്റെ പഴയ സുന്ദരരൂപം തിരികെ ലഭിച്ചു. വനവാസത്തിൻ്റെ അഗ്നിപരീക്ഷകൾക്കൊടുവിൽ നളനും ദമയന്തിയും വീണ്ടും ഒന്നായി.

സന്ദേശം: എത്ര കഠിനമായ വിധി വന്നാലും, സത്യസന്ധമായ സ്നേഹത്തിനും ധർമ്മത്തിനും മുന്നിൽ അതിന് തോറ്റു കൊടുക്കേണ്ടി വരും.