The Storm of Kurukshetra

കുരുക്ഷേത്രത്തിലെ നിഴൽപ്പോരാളി, ഘടോൽക്കചനെന്ന ഇതിഹാസം

പാണ്ഡവർ വനവാസത്തിലായിരുന്ന കാലം. ഭീമൻ വനത്തിലെ ഇടതൂർന്ന മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ, അവിടെ കണ്ടുമുട്ടിയത് വിചിത്രവും എന്നാൽ അതിശക്തയുമായ ഹിഡിംബി എന്ന രാക്ഷസിയെയാണ്. ആ കണ്ടുമുട്ടൽ വെറുമൊരു പ്രണയകഥയല്ല; അത് ഒരു മഹാശക്തിയുടെ പിറവിക്ക് നിമിത്തമായി. ഹിഡിംബനുമായുള്ള യുദ്ധത്തിന് ശേഷം, ഭീമൻ ഹിഡിംബിയെ വിവാഹം കഴിച്ചു. ആ ബന്ധത്തിൽ ജനിച്ച മകനാണ് ഘടോൽക്കചൻ.

ജന്മനാൽ തന്നെ ഘടോൽക്കചൻ അസാധാരണനായിരുന്നു. ജനിച്ച ഉടൻ തന്നെ പൂർണ്ണ വളർച്ചയെത്തിയ ആ കുട്ടിക്ക് രാക്ഷസന്മാരുടെ മാന്ത്രികശക്തിയും പിതാവായ ഭീമൻ്റെ അതിമാനുഷികമായ കരുത്തും ഒത്തിണങ്ങിയിരുന്നു. അച്ഛൻ്റെ പാദങ്ങളിൽ തൊട്ട് വണങ്ങുമ്പോൾ ഘടോൽക്കചൻ ആ വലിയ വാക്ക് നൽകി: "അച്ഛൻ എന്നെ വിളിക്കുമ്പോൾ, അത് ഏത് പ്രതിസന്ധി ഘട്ടത്തിലാണെങ്കിലും, ഭൂമിയിലെ ഏത് കോണിൽ നിന്നുമാണെങ്കിലും ഞാൻ ഓടിയെത്തും." ആ വാക്ക് പിൽക്കാലത്ത് കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിൻ്റെ ഗതി തന്നെ മാറ്റാൻ പോകുന്ന ഒന്നായിരുന്നു.

കാലചക്രം തിരിഞ്ഞു, കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം ആരംഭിച്ചു. യുദ്ധത്തിൻ്റെ നിയമങ്ങൾ പകൽ വെളിച്ചത്തിൻ്റെതായിരുന്നു. എന്നാൽ സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചാൽ യുദ്ധം നിർത്തിവെക്കണമെന്നത് അന്നത്തെ മര്യാദയായിരുന്നു. പക്ഷേ, കൗരവ സൈന്യത്തിൻ്റെ അഹങ്കാരം അതിരുകവിഞ്ഞപ്പോൾ, പാണ്ഡവർക്ക് തങ്ങളുടെ ആ വലിയ കരുത്തിനെ വിളിക്കേണ്ടി വന്നു. ഭീമൻ മനസ്സുകൊണ്ട് മകനെ സ്മരിച്ചു. ആ സ്മരണയിൽ, ഇരുട്ടിൻ്റെ മറപറ്റി ഒരു കൊടുങ്കാറ്റ് പോലെ ഘടോൽക്കചൻ കുരുക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പാഞ്ഞെത്തി.

അതൊരു പുതിയ യുദ്ധരീതിയായിരുന്നു. പകൽ യോദ്ധാക്കൾ വിശ്രമിക്കുമ്പോൾ, ഘടോൽക്കചൻ തൻ്റെ മായക്കാഴ്ചകളുമായി അർദ്ധരാത്രിയിൽ യുദ്ധക്കളം നിറഞ്ഞു. കൗരവ സൈന്യം പരിഭ്രമിച്ചു. രാക്ഷസീയമായ ശക്തിയും, മായകൾ കൊണ്ട് സൃഷ്ടിച്ച ലക്ഷക്കണക്കിന് ഭടന്മാരും ചേർന്ന് കൗരവ പക്ഷത്തെ ഭയപ്പെടുത്തി. രാത്രിയെ അവർക്ക് പേടിസ്വപ്നമാക്കി മാറ്റാൻ ഘടോൽക്കചന് കഴിഞ്ഞു. കൗരവ സൈന്യത്തിൻ്റെ നടുവിലേക്ക് അവൻ കടന്നുചെന്നപ്പോൾ, അവർ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തകർന്നുപോയി.

അവസാനം, ദുര്യോധനൻ ഭയചകിതനായി. ഘടോൽക്കചനെ തടയാൻ തങ്ങളാൽ കഴിയില്ലെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ, ദുര്യോധനൻ കർണ്ണൻ്റെ മുന്നിൽ യാചിച്ചു. കർണ്ണൻ തൻ്റെ പക്കൽ അർജ്ജുനനെ വധിക്കാൻ കരുതിവെച്ചിരുന്ന 'വാസവി ശക്തി' എന്ന ദിവ്യാസ്ത്രം പുറത്തെടുത്തു. അതൊരു അപ്രതിരോധ്യമായ അസ്ത്രമായിരുന്നു.

ആകാശത്തുനിന്ന് ആ ദിവ്യാസ്ത്രം ഘടോൽക്കചനെ ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞുവന്നു. മരണം തൊട്ടടുത്തെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ നിമിഷം, ഘടോൽക്കചൻ ഭയന്നില്ല. മറിച്ച്, തൻ്റെ മരണത്തിലും ഒരു മഹാകാര്യം ചെയ്യാൻ അവൻ തീരുമാനിച്ചു. അവൻ ആകാശത്തോളം ഉയരത്തിൽ വളർന്നു. തൻ്റെ ഭീമാകാരമായ ശരീരവുമായി കൗരവ സൈന്യത്തിലേക്ക് വീഴാൻ അവൻ തയ്യാറായി. ആ ദിവ്യാസ്ത്രം അവൻ്റെ നെഞ്ചിൽ തറച്ചു, പക്ഷേ വീഴുമ്പോൾ കൗരവ സൈന്യത്തിലെ ആയിരക്കണക്കിന് ഭടന്മാരെയും രഥങ്ങളെയും അവൻ തൻ്റെ ശരീരം കൊണ്ട് ചവിട്ടിമെതിച്ചു.

ഒറ്റ അസ്ത്രം കൊണ്ട് കർണ്ണൻ്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആയുധത്തെ ഒടുക്കി, ഒപ്പം കൗരവ സൈന്യത്തിന് കനത്ത നാശനഷ്ടങ്ങളും വരുത്തിയാണ് ഘടോൽക്കചൻ മണ്ണടിഞ്ഞത്. ജനനത്താൽ രാക്ഷസനായിട്ടും, തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൊണ്ട് ധർമ്മത്തിൻ്റെ പക്ഷത്ത് നിന്ന ആ വീരപുത്രൻ, ഇന്നും ഓരോ ഇന്ത്യക്കാരൻ്റെയും മനസ്സിൽ ഒരു ഇതിഹാസമായി ജീവിക്കുന്നു.