ശബരിയുടെ കാത്തിരിപ്പ്

ശബരിയുടെ കാത്തിരിപ്പ്

പണ്ട് പണ്ട്, പമ്പാ നദിയുടെ തീരത്തുള്ള ഒരു ചെറിയ കുടിലിൽ ശബരി എന്ന് പേരുള്ള ഒരു വൃദ്ധ താമസിച്ചിരുന്നു. അവർ ഒരു വേട കുടുംബത്തിലാണ് ജനിച്ചത്. ശബരിയുടെ ഗുരുവായ മതംഗ മഹർഷി മരിക്കുന്നതിന് മുൻപ് അവരോട് ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞിരുന്നു: "ശബരീ, ഒരിക്കൽ മഹാവിഷ്ണുവിൻ്റെ അവതാരമായ ശ്രീരാമൻ നിൻ്റെ ഈ കുടിലിൽ വരും".

അന്നു മുതൽ ശബരി ശ്രീരാമനെ കാത്തിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. വർഷങ്ങൾ പലത് കഴിഞ്ഞുപോയി. ശബരിക്ക് പ്രായമായി, അവർക്ക് വയ്യാതെയായി. എങ്കിലും ഓരോ ദിവസവും രാവിലെ അവർ എഴുന്നേറ്റ് കുടിലും മുറ്റവും വൃത്തിയാക്കും. രാമന് നടക്കാൻ വഴിയിലുള്ള കല്ലും മുള്ളും മാറ്റും. മനോഹരമായ പൂക്കൾ കൊണ്ട് കുടിൽ അലങ്കരിക്കും. രാമന് കഴിക്കാൻ മധുരമുള്ള കാട്ടുപഴങ്ങൾ പറിച്ചുവെക്കും.

ഒടുവിൽ ആ ദിവസം വന്നു! സീതാദേവിയെ അന്വേഷിച്ചു നടക്കുന്ന ശ്രീരാമനും സഹോദരൻ ലക്ഷ്മണനും ശബരിയുടെ കുടിലിലെത്തി. തൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ട രാമനെ കണ്ടപ്പോൾ ശബരിയുടെ സന്തോഷത്തിന് അതിരുകളില്ലായിരുന്നു. തൻ്റെ ഗുരു പറഞ്ഞ വാക്ക് സത്യമായതിൽ അവർക്ക് വലിയ സന്തോഷം തോന്നി.

ശബരി താൻ പറിച്ചുവെച്ച കാട്ടുപഴങ്ങൾ രാമന് നൽകാൻ എടുത്തു. എന്നാൽ അവർക്ക് ഒരു പേടി—പഴങ്ങൾക്കെങ്ങാനും പുളിയുണ്ടാകുമോ? രാമന് ഏറ്റവും മധുരമുള്ള പഴങ്ങൾ തന്നെ നൽകണമെന്ന് അവർ ആഗ്രഹിച്ചു.

അതുകൊണ്ട് അവർ ഓരോ പഴവും കടിച്ചു നോക്കി. മധുരമുള്ളതാണെങ്കിൽ മാത്രം രാമന് നൽകി, പുളിയുള്ളവ ദൂരെ കളഞ്ഞു. മറ്റൊരാൾ കടിച്ചു നോക്കിയ പഴങ്ങൾ രാമന് നൽകുന്നത് കണ്ട് ലക്ഷ്മണന് ദേഷ്യം വന്നു. ഇത് മര്യാദകേടാണെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതി.

എന്നാൽ രാമൻ ലക്ഷ്മണനെ തടഞ്ഞു. ശബരി അത് ചെയ്തത് എത്ര വലിയ സ്നേഹം കൊണ്ടാണെന്ന് രാമന് മനസ്സിലായി. അവർ കടിച്ചു നോക്കിയത് പഴത്തിൻ്റെ മധുരം ഉറപ്പാക്കാനാണ്. രാമൻ വളരെ സന്തോഷത്തോടെ ആ പഴങ്ങൾ കഴിച്ചു. വലിയ വിരുന്നുകളേക്കാൾ സ്വാദ് ശബരി നൽകിയ ഈ പഴങ്ങൾക്കുണ്ടെന്ന് രാമൻ പറഞ്ഞു.

ഗുണപാഠം

നമ്മൾ എത്ര വലിയ ആളാണെന്നോ എത്ര പണമുണ്ടെന്നോ ഉള്ളതല്ല കാര്യം. നാം ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ എത്ര സ്നേഹത്തോടെയും സത്യസന്ധമായും ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ് പ്രധാനം. സ്നേഹത്തോടെ നൽകുന്ന ചെറിയൊരു കാര്യം പോലും ദൈവം സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കും.

ശ്രീരാമനെ കണ്ടതോടെ ശബരിയുടെ ആഗ്രഹം പൂർത്തിയായി. പിന്നീട് ശബരി നൽകിയ വിവരങ്ങളാണ് രാമനെ സുഗ്രീവൻ്റെ അടുത്തേക്ക് എത്താൻ സഹായിച്ചത്. ഒടുവിൽ ശബരിക്ക് മോക്ഷവും ലഭിച്ചു.